من بی تو هیچم .. خاکسترم نکن

 دست از سرم برداریـن

تو رو خــ ــــدا 

 

 کاش ... 

اون حلقه که تو دستته ، طناب اعدام منه
ستاره ی غرق به خون تو سفره ی شام منه
تو اون جا غرق زندگی ، من این جا غرق مردنم
مثل یه دیوونه دارم اشک می ریزم ، جون می کنم

از خونه بیرون می زنم ، طاقت موندن ندارم
باید بیام ببینمت ، یه هدیه ای برات دارم
چه قدر شلوغه کوچتون ، ببین چه شور و حالیه
اما تو سفره عقدتون ، جای یه چیزی خالیه
مگه می شه تو این لباس ، نبینمت رویای من
فقط بذار نگات کنم ، چیزی نگو ، حرفی نزن

بی دعوت اومدم ببخش ، مهمون ناخونده منم
خواستم کنار تو باشم ، لحظه ی پرپر زدنم
چیزی برام نمونده که وصلم کنه به این زمین
غیره یه رگ که بعد تو ، پاره می شه فقط همین

چشماتو روی من نبند ، نترس دارم تموم می شم
رو سفره ی عقدت می خوام گل های قرمز بپاشم
این دم آخر بذار تا نگات کنم یه عالمه
عزیزکم ببخش اگه چشم روشنیم برات کمه

این دم آخرم بذار نگات کنم یه عالمه
عزیزکم ببخش اگه چشم روشنیم برات کمه

بگـ ـو ..

بگو منو کم داری

بگو

بگو کمی غم داری

بگو

بگو ک دلت واسم تنگ شده

همون دلی ک میگن از سنگ شده

بگو ک دیگه طاقت نداری

اشک توی چشمام بزاری

باغچه نو مبارک ...

 

چقدر سخته تو چشای کسی که تمام عشقتو ازت

دزدید و بجاش یه

زخم همیشگی رو قلبت هدیه داد زل بزنی

 و به جای اینکه لبریز کینه و نفرت شی

 حس کنی که هنوزم دوسش داری

چقدر سخته دلت بخواد سرت و باز

 به دیواری تکیه بدی که یه بار

 زیر آوار غرورش همه وجودت له شده

چقدر سخته تو خیالت ساعتها باهاش حرف بزنی

   اما

وقتی دیدیش هیچ چیزی جز سلام نتونی بگی

چقدر سخته وقتی پشتت بهشه

دونه های اشک

گونه هاتو خیس کنه

اما مجبور باشی بخندی تا نفهمه که

هنوزم دوسش داری

چقدر سخته گل آرزوهاتو

تو باغ دیگری ببینی و هزار بار تو خودت بشکنی

و اونوقت آروم زیر لب بگی

   گل من :

 باغـچه نو مبارک

ای همیشه به یاد من مانده

ای همیشه مرا ز خود رانده

ای همیشه سکوت من دیده

ای همیشه نگاه من خوانده

عاقبت دیدی رفتم از یادت؟

من و از خود جدا کردی

ببین با من چه ها کردی؟

شکستی تو غرورم رو

دل دائم صبورم رو

رهام کردی رهام کردی

منو از من جدا کردی...

ببین با من چه ها کردی؟

گر شدی آتش در تو افتادم

بی تو ویرانم با تو آبادم

گر شدی طوفان در تو پیچیدم

شوق بودن رو در تو میدیدم

عاقبت دیدی رفتم از یادت ؟

کاش با من این کارو نمیکردی .. کاش

از تو بگذشتم و بگذاشتمت با دگران

رفتم از کوی تو لیکن عقب سر نگران!

ما گذشتیم و گذشت آنچه تو با ما کردی

تو بمان و دگران...

                         وای به حال دگران...

                                                       وای به حال دگران...

ش ک س ت م

                                                          

  

شبی غمگین  شبی بارانی و سرد

 مرا در غربت فردا رها کرد

دلم در حسرت دیدار او ماند

مرا چشم انتظار کوچه ها کرد

به من می گفت تنهایی غریب است

ببین با غربتش با من چـه ها کرد

تمام هستی ام بود و ندانست

که در قلبم چه آشوبی به پا کرد

و او هرگز شکستم را نفهمید

 اگر چه تا ته دنیا صدا کرد ...

 

 

احساسم محكوم شد به بازي گرفته شدن ...

 دلم محكوم شد به تير خوردن ...

چشمانم محكوم شدند به باريدن ...

خاطراتم محكوم شدند به فراموش شدن ...

 و اما عشقت محكوم شد كه اسير بشود در ميان قطره قطره خونم ...

در ميان جاي جاي قلبم ...

و در ميان تكه تكه هاي قلب تكه تكه شده ام

 

وقتي گلدون خونمون شکست !!
پدرم گفت: قسمت اين بود...
مادرم گفت:حيف شد... خواهرم گفت: قشنگ بود
... داداشم گفت : کاش دوتا داشتيم......
اما وقتي دل من شکست کسي به فکرش نبود هيچکس......!!!!!!