باغچه نو مبارک ...
چقدر سخته تو چشای کسی که تمام عشقتو ازت
دزدید و بجاش یه
زخم همیشگی رو قلبت هدیه داد زل بزنی
و به جای اینکه لبریز کینه و نفرت شی
حس کنی که هنوزم دوسش داری
چقدر سخته دلت بخواد سرت و باز
به دیواری تکیه بدی که یه بار
زیر آوار غرورش همه وجودت له شده
چقدر سخته تو خیالت ساعتها باهاش حرف بزنی
اما
وقتی دیدیش هیچ چیزی جز سلام نتونی بگی
چقدر سخته وقتی پشتت بهشه
دونه های اشک
گونه هاتو خیس کنه
اما مجبور باشی بخندی تا نفهمه که
هنوزم دوسش داری
چقدر سخته گل آرزوهاتو
تو باغ دیگری ببینی و هزار بار تو خودت بشکنی
و اونوقت آروم زیر لب بگی
گل من :
باغـچه نو مبارک
ای همیشه به یاد من مانده
ای همیشه مرا ز خود رانده
ای همیشه سکوت من دیده
ای همیشه نگاه من خوانده
عاقبت دیدی رفتم از یادت؟
من و از خود جدا کردی
ببین با من چه ها کردی؟
شکستی تو غرورم رو
دل دائم صبورم رو
رهام کردی رهام کردی
منو از من جدا کردی...
ببین با من چه ها کردی؟
گر شدی آتش در تو افتادم
بی تو ویرانم با تو آبادم
گر شدی طوفان در تو پیچیدم
شوق بودن رو در تو میدیدم
عاقبت دیدی رفتم از یادت ؟
کاش با من این کارو نمیکردی .. کاش
از تو بگذشتم و بگذاشتمت با دگران
رفتم از کوی تو لیکن عقب سر نگران!
ما گذشتیم و گذشت آنچه تو با ما کردی
تو بمان و دگران...
وای به حال دگران...
وای به حال دگران...
♥ دلگرفت های دخترکِ دل نازکِ قصه ها . .