مینویسم تا بخوانی ...

من احساسات را به کاغذ میکشم و کاغذ تو را به احساسات من ...

دیوار این اتاق پر است از خنده هایمان! خنده هایی از جنس تظاهر، خنده هایی تلـخِ تلخ!

تلخی این خنده ها با قند و شکر، شیرین نمیشود. حرف این اتاق از درد است! درد ...

+ غبارِ دلتنگی را با گوشه ی دست کنار میزنم ...

+ همچنان پرچم احساسات بالاست!